راز یک ماندن

(یاد یاران ) 


"کوه پرسید ز رود

 

 

زیر این سقف کبود

 

 

راز ماندن در چیست؟

 

گفت:

 

 

 

در رفتن من

 

 

کوه پرسید : و من؟

 

 

گفت:

در ماندن تو.

 

 

 

بلبلی گفت : و من؟

 

 

 

خنده ای کرد و گفت:

 

 

در غزل خوانی تو.

 

 

آه از آن آبادی

 

 

که در آن

 

 

کوه رود؛

 

 

رود مرداب شود؛

 

 

و در آن ،

 

 

بلبل سرگشته سرش را به گریبان ببرد،

 

 

و نخواند دیگر.

 

من و تو ،

 

 

بلبل و کوه و رودیم

 

 

راز ماندن جز،

 

 

در خواندن من،

 

 

ماندن تو،

 

 

رفتن یاران سفر کرده ی مان نیست؛ بدان!"

 

/ 6 نظر / 25 بازدید

این شعر از کیه ؟!

نجمه

سلام! شعر زيبايي است[گل]

اگه می دونستم که نمی پرسیدم ! می پرسیدم؟!

parisa saghai

شعری آرامش بخش[خنثی]

مبینا 10/2

خیلی زیبا بود.خانم میشه اون آیه ای که هرجلسه اول کلاس می خوانید را در وبلاگتان بنویسیدتاما یاد بگیریم.ممنون

عطیه خالوئی

به نظر شما این شعر قشنگه اگه میشه تو وبلاگتون بذارید الحق که بهشت ایران اصفهان است در میان یزد و قم اصفهان است با خط رخشان نوشته آغاز تمدن ایران اصفهان است[خجالت]