خوش بود گر محک ...

معمولا یافتن مصرعهایی که معروف شده و جنبه ی امثال و حکم پیدا کرده در دیوان شاعر آن کارآسانی نیست .اگر هم گوینده را نشناسیم کار سخت  می شود و اگر از مصرع های میانی شعر باشد که سخت تر.

اگر به چنین مواردی بر خوردیم و رایانه به ما یاری نرساند (که معمولا مصرع را به صورت یک بیت کامل می کند و یا شاعر را می گوید و یا هیچ کدام)یکی  از راههای تحقیق و رسیدن به جواب مراجعه به کتاب معروف امثال و حکم مرحوم علامه دهخدا رحمه الله علیه است که تک مصرع را با ذکر نام گوینده آورده است .پس از آن به راحتی با مراجعه به دیوان شاعر آن می توان بیت را پیدا کرد.

پیدا کردن شعر شاعر بر اساس قافیه و ردیف و معمولا بر اساس حروف الفباست:

 

نقد صوفی نه همه صافی بی غش باشد

ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد

صوفی ما که ز ورد سحری مست شدی

شامگاهش نگران باش که سر خوش باشد

خوش بود گر محک تجربه آید به میان

تا سیه روی شود هر که در او غش باشد

خط ساقی گر از این گونه زند نقش برآب

ای بسا رخ که به خونابه منقش باشد

ناز پرورد تنعم نبرد راه به دوست

عاشقی شیوه ی رندان بلا کش باشد

غم دنیی دنی چند خوری باده بخور

حیف باشد دل دانا که مشوش باشد

دلق و سجاده ی حافظ ببرد باده فروش

که شرابش ز کف ساقی مهوش باشد

 

سوالبا توجه به معرفی منبع برای یافتن ابیات یا مصاریعی که ی جنبه ی مثل دارد فکر کنم بتوانید مصرع زیر را کامل کنید و شاعر ش را مشخص کنید.

هر چیز که در جستن آنی آنی            ..........................



موضوعات مرتبط: شعر حافظ خوش بود گر محک تجربه , نقد صوفی نه همه

تاريخ : ۱۳٩۱/٩/۱٢ | ٦:٠٥ ‎ب.ظ | نویسنده : وینا | نظرات ()