ای همه هستی ز تو پیدا شده

 

 

خاک ضعیف از تو توانا شده

 

 

بی همگان بسر شود بی تو بسر نمی شود

 

 

داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود

 

 

پرید از شاخکی بر شاخساری

گذشت از بامکی بر جو کناری

 

 

 

تاهستم ای رفیق ندانی که کیستم

وقتی سراغ من آیی که نیستم

 

 

ثنای عزت حضرت نمی توانم گفت  

 

 که ره نمی برد آنجاقیاس و وهم و خیال

 

 

 

جان بیگانه ستاند ملک الموت به زجر

زجرحاجت نبود عاشق جان افشان را

 

 

چیست دنیا از خدا غافل شدن

نی قماش و خانه و فرزند و زن

 

 

حقیر تا نشماری تو آب چشم فقیر

که قطره قطره ی باران چو باهم آمد جوست

 

 

 

خداترس باید امانت گزار

امین کز تو ترسد امینش مدار

 

 

دوست آن باشد که گیرد دست دوست

در پریشانحالی و در ماندگی

ذره ذره عاشقانه پهلوی معشوق خویش

می زند پهلو که وقت عقد و کابین کردنست

 

 

رهرو ان نیست که گه تند و گهی خسته رود

رهرو انست که آهسته و پیوسته رود

 

 

ز دست دیده و دل هر دو فریاد

که هر چه دیده بیند دل کند یاد

 

 

ژاله ها دانه دانه درخشند

همچو الماس و درآب ماهی

 

 

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز

مرده انست که نامش به نکویی نبرند

 

 

شبروان مست ولای تو علی

جان عالم به فدای تو علی

 

 

صبر و ظفر هر دو دوستان قدیمند

براثر صبر نوبت ظفر آید

 

 

طرفه میدارند یاران صبر من بر درد و داغ

داغ و دردی کز تو باشد خوشتر است از باغ ورد

 

 

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

که به ماسوا فکندی همه سایه ی همارا

 

 

غو غای عارفان و تمنای عاشقان

حرص بهشت نیست که شوق لقای توست

 

 

 فارغ از خود شدم و کوس انا الحق بزدم

همچومنصور خریدار سر دارشدم

 

 

قومی هوای نعمت دنیا همی برند

قومی هوای عقبی و ما را هوای توست

 

 

کاش من هم عبور تو را دیده بودم

کوچه های خراسان تو را می شناسند

 

 

گهر بی هنر زار و خوارست و سست

به فرهنگ باشد روان تندرست

 

 

لنگ لنگان قدمی بر می داشت

 هر قدم دانه ی شکری می کاشت

 

 

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی

نروم جز به همان ره که تو ام راهنمایی

 

 

نابرده رنج گنج میسر نمی شود

مزد ان گرفت جان برادر که کار کرد

 

 

وصال حضرت جان آفرین مبارکباد

که دیر و زود فراق اوفتد در این اوصال

 

 

هر که را اسرار حق آموختند

مهر کردند و زبانش دوختند

 

 

یا رب این نو گل خندان که سپردبی به منش

می سپارم به تو از چشم حسود چمنش

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



موضوعات مرتبط: مشاعره

تاريخ : ۱۳٩۱/۸/۱٥ | ٦:٠۸ ‎ب.ظ | نویسنده : وینا | نظرات ()