حکایت هشتم از باب دوم  گلستان سعدی رحمه الله علیه

یکی را از بزرگان به محفلی اندر همی ستودند و در اوصاف جمیلش مبالغه می کردند.

سر براورد و گفت :"من انم که من دانم."

 

 

 

 

 

 

کفیت اذی یا من یعد محاسنی

علانیتی هذا ولم تدر ما بطن

 

 

شخصم به چشم عالمیان خوب منظر است

وز خبث باطنم سر خجلت فتاده پیش

 طاووس را به نقش و نگاری که هست خلق

تحسین کند و او خجل از پای زشت خویش                                                                             (قطعه)

 

در این درس طاووس نماد انسانهای آګاه به عیب خویش است که تکبر ندارند اینان از خود تعریف نمی کنند و دیګران هم خوبی های انان را آفرین می ګویند

در این جا طاووس نمادی مثبت دارد. نه منفی همچون غرور و ...

 

فاطمه ر  اولین کسی بود که پاسخ درست را ارسال کرد . آفرین!



موضوعات مرتبط: طاووس را به نقش ونګاری که هست خلق , رمز و نماد

تاريخ : ۱۳٩٤/٩/٧ | ۳:٤٩ ‎ق.ظ | نویسنده : وینا | نظرات ()