هوا هوای بهار است و باده باده ی ناب

             به خنده خنده بنوشیم ، جرعه جرعه شراب 

در این پیاله ندانم چه ریختی ، پیداست 

                 که خوش به جان هم افتاده اند ، آتش و آب

فرشته روی من ، ای آفتاب صبح بهار 

                           مرا به جامی از این آب آتشین دریاب 

به جام هستی ما ای شراب عشق بجوش 

                               به بزم ساده ی ما ای چراغ ماه بتاب 

گل امید من امشب شکفته در بر من 

                    بیا و یک نفس ای چشم سرنوشت بخواب 

مگر نه خاک ره این خرابه باید شد 

                            بیا که کام بگیریم از این جهان خراب 

از  کتاب گناه دریا :فریدون مشیری



موضوعات مرتبط: امام زمان عجل الله تعالی فرجه , بیا که , شعر فریدون مشیری

تاريخ : ۱۳٩٢/٤/۳ | ٩:٠۳ ‎ب.ظ | نویسنده : وینا | نظرات ()