توصیف آسمان پر ستاره از زبان خودش


نیایش:

 

ستارگان جزو کوچکی از من هستند اما با اسرار بسیار...دائم در حال بازی اند و بااشکال

جالبی که با هم می سازند تو را به تعجب وا می دارند به طوری که شاعر هم می شوی

و دراین باره شعر می گویی و وقتی زمان مرگشان فرا می رسد و عمرشان به سر می

آید قرمز و زیبا می شوند تا تو ازمرگشان اندوه نخوری.

 

 

زینب:


...راضی ام از این که آسمانی شده ام که هر مسلمانی با دیدن من به یاد خداوند بزرگ

و جلال و قدرتش می افتد ...

دلم می خواهد بدانم وقتی مرا جبارم را خوشه ی پروینم را می بینید چه حسی پیدا می کنید.

 

مهشید:

 

من آسمان پر ستاره ای هستم که هر شب به من نگاه می کنید. کسی که بستر ماه

خورشید و ستارگان می شود و هزاران سیاره را درخود جای می دهد.

آری خداوند مر ابه این وسعت آفریده است و یکی از نشانه های قدرتش قرار داده تا شما

انسان ها به خود آیید و بدانید همان طور که من از بالا نظاره گر شما هستم خداوند نیز

اعمالتان را می بیند و بر آن آگاهی دارد.



موضوعات مرتبط: زیبا نوشته ها ی دانش آموزان , آسمان پرستاره , توصیف

تاريخ : ۱۳٩۱/۱٠/٢۱ | ۱۱:٢۱ ‎ب.ظ | نویسنده : وینا | نظرات ()